Also, con·firm·a·tive.
Origin: 1630–40; <
Medieval Latin confirmātōrius, equivalent to
Latin confirmā(
re) (see
confirm) +
-tōrius -tory1 Related forms non·con·firm·a·tive, adjective
non·con·firm·a·to·ry, adjective
un·con·firm·a·tive, adjective
un·con·firm·a·to·ry, adjective