:10
:09
:08
:07
:06
:05
:04
:03
:02
:01
| to run away hurriedly; flee. |
| to introduce subtleties into or argue subtly about. |
| dint (dɪnt) | |
| —n | |
| 1. | by dint of by means or use of: by dint of hard work |
| 2. | archaic a blow or a mark made by a blow |
| —vb | |
| 3. | (tr) to mark with dints |
| —n, —vb | |
| 4. | a variant of dent |
| [Old English dynt; related to Old Norse dyttr blow] | |
| 'dintless | |
| —adj | |