maun, man or mun (mɑːn, mɔːn, mɑːn, mɔːn, mʌn) ![]() | |
| —vb | |
| a dialect word for must | |
| [C14: from Old Norse man must, will] | |
| man, man or mun | |
| —vb | |
| [C14: from Old Norse man must, will] | |
| mun, man or mun | |
| —vb | |
| [C14: from Old Norse man must, will] | |
| an extraordinary or unusual thing, person, or event; an exceptional example or instance. |
| a chattering or flighty, light-headed person. |