:10
:09
:08
:07
:06
:05
:04
:03
:02
:01
| refusing to agree or compromise |
| entering another's domain |
| infuriate | |
| —vb | |
| 1. | (tr) to anger; annoy |
| —adj | |
| 2. | archaic furious; infuriated |
| [C17: from Medieval Latin infuriāre (vb); see | |
| in'furiately | |
| —adv | |
| in'furiating | |
| —adj | |
| in'furiatingly | |
| —adv | |
| infuri'ation | |
| —n | |